Het gaat beginnen!

Graag neem ik jullie de komende tijd mee op onze reis; geen reis naar verre landen, maar onze reis naar mijn nierdonatie en naar John, mijn man, zijn niertransplantatie. 

Al jaren weten we dat er ooit een nieuwe nier nodig zal zijn, door een aangeboren hoge bloeddruk, zijn de nieren van John onomkeerbaar beschadigd. Elk jaar neemt de functie af en elke 3 maanden geeft de controle reden tot spanning; Komt de mededeling dat het tijd is om doorverwezen te worden naar het Radboud, waar het transplantatietraject zal worden ingezet. 

Toen bekend werd dat er ooit een nieuwe nier nodig zou zijn, twijfelde ik geen moment; Als het mogelijk is, sta ik een nier af aan John, de man waar ik oud mee wil worden. Door velen gezien als 'heldendaad' , maar voor mij een vanzelfsprekendheid. Dat is het natuurlijk niet, maar voor mij was er geen enkele twijfel; Dit is wat ik wil gaan doen. 

Ten tijde van mijn besluit, was er nog geen reden tot onderzoek naar de mogelijkheden hiernaar. Ik kan het wel willen, maar het moet uiteraard ook kunnen. 

In 2018 werd de nierfunctie zodanig, dat er een begin werd gemaakt met het onderzoeken van mijn nieren. Het eerste resultaat is zeer gunstig, de nierfunctie is prima en minstens zo mooi is het feit dat we dezelfde bloedgroep hebben. 

Vanaf het moment dat ik voor mezelf had bepaald, dat ik mijn nier wilde gaan doneren, kwam er ook een andere manier van omgaan met voedsel en medicatie; Sowieso geen zout meer toevoegen. Als je denkt er daarmee te zijn, heb je het mis; Ook al voeg je geen zout toe, bijna alle producten bevatten zout; neem 1 plakje brood en je hebt al een half gram zout te pakken. Je schrikt je kapot wanneer je achterop producten naar de hoeveelheid zout kijkt.Dus zoutloos eten gaat je niet lukken, al zou je dat willen, de term 'zoutarm' is hier beter op zijn plaats. 

Inmiddels weten we van zo'n beetje alle belangrijke producten de hoeveelheid zout per 100 gram. 

Ook bij het gebruik van medicatie houd ik rekening met de afbraak ervan in de lever; gebeurt dit niet en is het schadelijk voor de nieren, gebruik ik het niet. Zo had ik in het verleden wel eens een ontstekingsremmer nodig en kreeg hiervoor diclofenac voorgeschreven. Inmiddels is ook de huisarts op de hoogte van mijn eventuele donatie en kijkt mee voor een medicijn dat wel verantwoord is. 

John zijn conditie gaat nu wel hard achteruit, zijn nierfunctie zorgt ervoor dat zijn spieren snel verzuren, spiermassa wordt minder en zijn energielevel is laag. Sinds een paar maanden krijgt hij 1x per maand een epo injectie, dit om het aantal  rode bloedlichaampjes omhoog te brengen. Dit zorgt er vooral voor dat hij wat meer energie heeft. Voor hem soms heel frustrerend, je hoofd wil meer dan dat je lichaam aankan. 

Maandag 12 november was daar dan de mededeling; We sturen je door naar Nijmegen. 

Dan weet je; Het gaat beginnen. Het traject van donatie en transplantatie. 

Wordt het plan A of  plan B; plan A betekent, er is een nier beschikbaar, in het gunstigste geval mijn nier. Plan B betekent, er is nog niet meteen een nier ter beschikking en er wordt eerst dialyse ingezet. 

John zal worden voorbereid op beide plannen, niets wordt aan het toeval over gelaten. 

Vanaf nu zullen alle afspraken met de verschillende disciplines samen worden bezocht. De komende maanden zullen in het teken staan van gesprekken, onderzoeken en uitslagen. Een spannende tijd, maar zeker ook een tijd waar we klaar voor zijn. 

26 november is de eerste afspraak waar we samen naar toe gaan. 

Ons motto; Samen zijn we sterk.

Wordt vervolgd.

Marike